معرفی بهترین هکر های تاریخ ایران
دنیای هک همیشه پر از رمز و راز، افسانه و نام‌های مستعار بوده است. وقتی صحبت از هکرهای ایرانی می‌شود، با ترکیبی از استعدادهای فردی، گروه‌های سازمان‌یافته و چهره‌هایی مواجه می‌شویم که نامشان حتی از مرزهای ایران هم فراتر رفته است. برخی از آن‌ها کلاه‌سیاه بودند، برخی کلاه‌سفید و برخی هم جایی میان این دو طیف ایستادند. اما سؤال اصلی این است: بزرگترین هکر ایران کیست و چه کسانی را می‌توان بهترین هکرهای تاریخ ایران دانست؟ در ادامه با مهم‌ترین چهره‌ها و گروه‌هایی آشنا می‌شویم که تاریخ امنیت سایبری ایران را شکل دادند.
پدر هک ایران: بهروز کمالیان و گروه آشیانه
اگر از بیشتر کارشناسان امنیت بپرسید بزرگترین هکر ایران کیست، پاسخ اکثر آن‌ها یک نام است: بهروز کمالیان. او بنیان‌گذار گروه امنیتی آشیانه است، گروهی که از اوایل دهه هشتاد شمسی فعالیت خود را آغاز کرد و به‌سرعت به اولین و بزرگترین تشکل هکری ایران تبدیل شد.
آشیانه در ابتدا با هدف آموزش امنیت شبکه و شناسایی آسیب‌پذیری‌ها کار می‌کرد، اما خیلی زود نامش با نفوذ به سایت‌های دولتی و نظامی خارجی، از جمله اهداف آمریکایی و اسرائیلی، گره خورد. گفته می‌شود اعضای این تیم صدها وب‌سایت متعلق به نهادهای دولتی، از جمله اهداف مرتبط با ناسا را دیفیس یا هک کردند. کمالیان که به «پدر هک ایران» مشهور شد، تنها یک هکر تکنیکی نبود؛ او یک شبکه‌ساز بود. او با ایجاد فروم آشیانه، بزرگترین انجمن آموزشی هکرهای فارسی‌زبان را ساخت که بیش از بیست هزار عضو داشت و سال‌ها محل پرورش نسل جدید متخصصان امنیت در ایران بود.
فروم آشیانه بخش‌هایی برای آموزش اکسپلویت وب، اشتراک‌گذاری ابزار، اخبار امنیتی و حتی نمایش عملیات‌های دیفیس داشت. بسیاری از هکرهای جوان ایرانی، اولین قدم‌های خود را در همین فروم برداشتند. همین موضوع باعث شد آشیانه هم به‌عنوان یک مدرسه و هم به‌عنوان یک قدرت عملیاتی شناخته شود. این گروه سرانجام در سال ۱۳۹۷ با حکم قضایی تعطیل شد، اما میراث آن هنوز در جامعه امنیت ایران زنده است.
حمید فیروزی؛ نامی که اف‌بی‌آی دنبالش بود
یکی دیگر از مشهورترین نام‌ها در فهرست بهترین هکرهای ایران، حمید فیروزی است. او عضو کلیدی عملیات‌های سایبری منتسب به ایران علیه بخش مالی آمریکا بود. بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، گروهی از هکرهای ایرانی حملات توزیع‌شده محروم‌سازی از سرویس یا همان دیداس را علیه بیش از چهل و شش بانک و مؤسسه مالی آمریکایی اجرا کردند؛ حملاتی که برای هفته‌ها دسترسی مشتریان به خدمات آنلاین بانکی را مختل کرد و ده‌ها میلیون دلار هزینه روی دست بانک‌ها گذاشت.
فیروزی در این میان نقشی فراتر از یک مهاجم ساده داشت. او متهم شد که به سیستم‌های کنترل صنعتی سد بومن در نیویورک نفوذ کرده و به اطلاعات عملیاتی آن دسترسی پیدا کرده است. همین پرونده باعث شد نام او به‌عنوان یکی از هفت ایرانی تحت تعقیب اف‌بی‌آی مطرح شود. هرچند این حمله خسارت فیزیکی به‌همراه نداشت، اما از نظر نمادین نشان داد هکرهای ایرانی توانایی لمس زیرساخت‌های حیاتی آمریکا را دارند؛ موضوعی که بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های جهان داشت.
بهزاد مصری؛ هکری که اچ‌بی‌او را لرزاند
اگر ملاک بزرگی، بازتاب رسانه‌ای جهانی باشد، بهزاد مصری بی‌رقیب است. او با لقب «سکوت وحشت» شناخته می‌شود و در سال ۲۰۱۷ با هک شبکه اچ‌بی‌او به شهرت جهانی رسید. مصری توانست به سرورهای این غول سرگرمی نفوذ کند، قسمت‌های پخش‌نشده سریال بازی تاج‌وتخت را به سرقت ببرد و اطلاعات داخلی حساس شرکت را افشا کند.
او برای عدم انتشار این داده‌ها درخواست باج کرد و وقتی اچ‌بی‌او نپذیرفت، بخشی از اطلاعات را منتشر کرد. وزارت دادگستری آمریکا او را به‌صورت رسمی متهم کرد و جایزه بزرگی برای دستگیری‌اش تعیین شد. عملیات مصری نشان داد یک هکر ایرانی به‌تنهایی می‌تواند یکی از بزرگترین شرکت‌های رسانه‌ای جهان را به زانو درآورد و همین او را در فهرست بهترین‌های تاریخ قرار می‌دهد.
امیر براتی با لقب کینگلت؛ از بلک‌هت نوجوان تا موسسه مبنا
امیر براتی، متولد مشهد، یکی از پیچیده‌ترین چهره‌های هک ایران است. او در اوایل جوانی گروه «ایران بلک‌هت» و سپس «دیجیتال بویز» را با نام مستعار کینگلت تأسیس کرد. آرشیوهای قدیمی نشان می‌دهد این گروه‌ها صدها حمله به وب‌سایت‌های دانشگاهی، تجاری و دولتی انجام دادند که اهداف مرتبط با مایکروسافت، ام‌آی‌تی و حتی ارتش آمریکا را هم شامل می‌شد.
ماجرای براتی بعد از بازداشت در سال ۱۳۸۹ پیچیده‌تر شد. گفته می‌شود پس از این بازداشت، او به‌جای تحمل زندان، جذب نهادهای امنیتی شد و بعدها به شبکه موسسه مبنا پیوست؛ شبکه‌ای که متهم است بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ اطلاعات بیش از صد هزار استاد دانشگاه را هدف قرار داده و حدود هشت هزار حساب کاربری در صد و چهل و چهار دانشگاه آمریکا و صد و هفتاد و هشت دانشگاه خارجی را هک کرده است. حجم داده‌های سرقت‌شده بیش از سی و یک ترابایت برآورد شد. براتی سال‌ها بعد در ترکیه تابعیت گرفت و نامش را تغییر داد، اما هنگام سفر به مونته‌نگرو بازداشت و روند استرداد او به آمریکا آغاز شد.
گروه مرصاد و جنگجویان دیداس
نام گروه مرصاد نیز در تاریخ هک ایران جایگاه ویژه‌ای دارد. امید قفاری‌نیا، سینا کیسار، نادر سعیدی و صادق احمدزادگان از اعضای کلیدی این گروه بودند که در همان موج حملات دیداس به بانک‌های آمریکایی نقش داشتند. این تیم بات‌نت‌های بزرگی ساخت، سرورهای آسیب‌پذیر را شناسایی کرد و اسکریپت‌هایی برای هدایت ترافیک مخرب توسعه داد.
نادر سعیدی که خود را متخصص دیداس معرفی می‌کرد، سابقه عضویت در گروه سان‌آرمی را داشت. صادق احمدزادگان نیز به نفوذ به سرورهای ناسا در سال ۲۰۱۲ مرتبط دانسته شد. اهمیت مرصاد در این بود که نشان داد هک در ایران از فعالیت فردی خارج شده و به کار تیمی و صنعتی تبدیل شده است؛ تیم‌هایی که می‌توانند ماه‌ها یک عملیات هماهنگ را علیه بزرگترین بانک‌های جهان ادامه دهند.
هکرهای موسسه مبنا؛ سرقت علمی در مقیاس جهانی
در کنار مرصاد، باید از شبکه موسسه مبنا هم نام برد؛ گروهی که تمرکزش سرقت مالکیت معنوی و داده‌های دانشگاهی بود. نام‌هایی مانند غلامرضا رفت‌نژاد، احسان محمدی، مصطفی صادقی، سجاد طهماسبی و عبدالله کریما در پرونده‌های آمریکایی مطرح شدند. روش کار آن‌ها عمدتاً فیشینگ هدفمند بود؛ ایمیل‌هایی که دقیقاً شبیه صفحه ورود دانشگاه طراحی شده بودند و استادان را فریب می‌دادند تا نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنند.
داده‌های سرقت‌شده سپس در اختیار نهادهای داخلی قرار می‌گرفت تا هزینه دسترسی به مقالات و پژوهش‌های گران‌قیمت دور زده شود. هرچند این اقدام از نظر آمریکایی‌ها جرم بود، اما از نگاه برخی در ایران، نوعی مبارزه با تحریم علمی محسوب می‌شد. همین دوگانگی باعث شد اعضای مبنا هم در فهرست قهرمانان و هم در فهرست مجرمان قرار بگیرند.
کلاه‌سفیدهای ایرانی؛ قهرمانان بی‌سر و صدا
تاریخ هک ایران فقط کلاه‌سیاه‌ها نیستند. چهره‌هایی مانند حسین فلاحیان با نام مستعار آرتا، به‌عنوان متخصص شناسایی باگ و هکر کلاه‌سفید شناخته می‌شوند. او به‌جای تخریب، آسیب‌پذیری‌ها را پیدا و به شرکت‌ها گزارش می‌کند تا قبل از سوءاستفاده مجرمان، اصلاح شوند. همچنین نام مستعاری مانند ایلیا نورتون مطرح است که گفته می‌شود ده‌ها سایت دولتی و خارجی را هک کرده و حتی در رتبه‌بندی‌های غیررسمی جهانی جای گرفته است، هرچند هویت واقعی او هنوز ناشناس مانده است.
این نسل جدید نشان می‌دهد مسیر هک در ایران در حال حرفه‌ای شدن است؛ از دیفیس‌های نمایشی اوایل دهه هشتاد به سمت باگ‌بانتی، تست نفوذ قانونی و فعالیت در شرکت‌های امنیت سایبری حرکت کرده است.
پس بزرگترین هکر ایران کیست؟
اگر بزرگی را به معنای تأثیرگذاری تاریخی بدانیم، تاج همچنان بر سر بهروز کمالیان است. او نه‌تنها خودش عملیات‌های بزرگی انجام داد، بلکه با ساخت آشیانه، نسلی کامل از هکرها را تربیت کرد. اگر معیار، شهرت جهانی باشد، بهزاد مصری با هک اچ‌بی‌او جلوتر است. اگر معیار، قدرت تخریب سازمان‌یافته باشد، باید از حمید فیروزی، تیم مرصاد و شبکه مبنا نام برد.
واقعیت این است که ایران هیچ‌وقت فقط یک بزرگترین هکر نداشته است؛ بلکه اکوسیستمی از استعدادها داشته که از فروم‌های زیرزمینی شروع کردند، به ناسا و بانک‌های آمریکایی رسیدند و امروز به‌عنوان متخصص امنیت، پژوهشگر یا حتی متهم بین‌المللی شناخته می‌شوند. همین تنوع و تداوم است که نام ایران را در نقشه سایبری جهان تثبیت کرده است.
منبع: نت مگ
دیدگاه‌ها (۰)
اولین نفری باشید که دیدگاه می‌نویسید!
قوانین ثبت دیدگاه